Дар шароити ҷаҳонишавӣ ва рушди босуръати технологияҳо масъалаи тарбияи ҷавонон ба яке аз самтҳои муҳими сиёсати давлатӣ табдил ёфтааст. Барои Ҷумҳурии Тоҷикистон низ ин масъала аҳамияти стратегӣ дорад, зеро ояндаи давлат аз сатҳи дониш, маърифат, ҷаҳонбинӣ ва фаъолнокии иҷтимоии ҷавонон вобастагии зич дорад. Сиёсати давлатии ҷавонон имрӯз на танҳо ба таҳсилу донишомӯзӣ, балки ба ташаккули шахсияти соҳибмаърифат, ватандӯст ва рақобатпазир равона гардидааст.

         Дар ин раванд нақши Паёмҳои солонаи Президенти кишвар хеле муҳим мебошад. Эмомалӣ Раҳмон дар Паёмҳои худ пайваста таъкид менамоянд, ки ҷавонон бояд дорои тафаккури муосир, дониши баланд ва касби рақобатпазир бошанд. Ин дастурҳо ба ҷавонон самти дурусти ҳаётиро нишон дода, онҳоро ба омӯзиши илм, аз худ кардани технологияҳои нав ва иштироки фаъолона дар ҳаёти ҷомеа ҳидоят мекунанд.

         Имрӯз ҷомеаи ҷаҳонӣ ба марҳилаи нави рушди иқтисодӣ ворид шудааст, ки дар он дониш ва технология нақши асосиро мебозанд. Дар чунин шароит ҷавононе, ки соҳиби касб ва дониш мебошанд, метавонанд дар бозори меҳнат мавқеи устувор пайдо намоянд.

         Яке аз омилҳои муҳими ташаккули ҷаҳонбинии ҷавонон муҳити оилавӣ мебошад. Агар дар оила ба донишомӯзӣ, тарбия ва масъулият аҳамияти ҷиддӣ дода шавад, ҷавонон низ ин арзишҳоро ҳамчун роҳнамои зиндагӣ қабул мекунанд. Аммо дар баъзе ҳолатҳо мушоҳида мешавад, ки волидон ба хотири даромади фаврӣ фарзандонро ба корҳои муваққатӣ равона месозанд. Ин ҳолат метавонад ба рушди зеҳнӣ ва иҷтимоии ҷавонон таъсири манфӣ расонад.

         Ҳамзамон, муҳити иҷтимоӣ ва шабакаҳои иттилоотӣ низ ба ҷаҳонбинии ҷавонон таъсири калон доранд. Тарғиби тарзи зиндагии осон, маблағбадастории зуд ва бе заҳмат баъзан ҷавононро аз роҳи донишомӯзӣ дур месозад. Дар чунин шароит баланд бардоштани худогоҳӣ ва зиракии сиёсиву иҷтимоӣ хеле муҳим мебошад.

         Бо шарофати сиёсати давлатии ҷавонон имрӯз барои ҷавонони Тоҷикистон имкониятҳои васеи таҳсил ва рушд фароҳам оварда шудаанд. Давлат барои ҷавонон муассисаҳои таълимии муосир, барномаҳои грантӣ, курсҳои касбомӯзӣ ва барномаҳои дастгирии соҳибкориро ташкил намуда истодааст. Ин имкониятҳо ба ҷавонон имкон медиҳанд, ки ҳам дониш гиранд ва ҳам таҷрибаи амалӣ пайдо намоянд.

         Яке аз самтҳои муҳими сиёсати ҷавонон рушди соҳибкорӣ мебошад. Имрӯз ҷавонон метавонанд тавассути иштирок дар озмунҳо, лоиҳаҳои инноватсионӣ ва барномаҳои стартапӣ фаъолияти соҳибкориро оғоз намоянд. Ин раванд на танҳо ба беҳтар гардидани вазъи иқтисодии ҷавонон мусоидат мекунад, балки ба рушди иқтисоди миллӣ низ таъсири мусбат мерасонад.

         Ҳамчунин рушди технологияҳои рақамӣ барои ҷавонон имкониятҳои нав фароҳам овардааст. Имрӯз ҷавонон метавонанд тавассути технологияҳои рақамӣ дониш гиранд, малакаҳои нав омӯзанд ва фаъолияти касбии худро рушд диҳанд. Аз ин рӯ, омӯзиши технологияҳои муосир ба яке аз талаботи асосии замони муосир табдил ёфтааст.

         Дар баробари ин, тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ аҳамияти калон дорад. Ҷавонон бояд дарк намоянд, ки рушди давлат ва пешрафти ҷомеа аз иштироки фаъоли онҳо вобаста мебошад. Танҳо ҷавонони фаъол, соҳибмаърифат ва дорои ҷаҳонбинии васеъ метавонанд дар рушди давлат саҳми арзанда гузоранд.

         Дар ин раванд ҳамкории муассисаҳои таълимӣ, оила ва ҷомеа хеле муҳим мебошад. Муассисаҳои таълимӣ бояд на танҳо дониш диҳанд, балки дар ташаккули ахлоқ ва ҷаҳонбинии ҷавонон саҳм гузоранд. Оила бошад, бояд муҳити мусоиди тарбияро фароҳам оварад. Ҷомеа низ бояд ҷавононро дастгирӣ намуда, барои рушди онҳо шароити мусоид муҳайё созад.

         Дар замони муосир масъалаи рақобатпазирии ҷавонон дар бозори меҳнат аҳамияти махсус пайдо кардааст. Барои рақобатпазир будан ҷавонон бояд дониши муосир, малакаҳои касбӣ ва қобилияти мутобиқшавӣ ба шароити навро дошта бошанд. Аз ин рӯ, омӯзиши забонҳои хориҷӣ, технологияҳои рақамӣ ва рушди малакаҳои коммуникатсионӣ барои ҷавонон хеле муҳим мебошад.

         Бояд қайд намуд, ки имрӯз давлат барои ҷавонон имкониятҳои зиёди рушд фароҳам овардааст, аммо истифодаи самараноки ин имкониятҳо аз худи ҷавонон вобаста мебошад. Агар ҷавонон фаъол бошанд, дониш омӯзанд ва ташаббускор бошанд, онҳо метавонанд ба натиҷаҳои баланд ноил гарданд.

Дар маҷмуъ сиёсати давлатии ҷавонон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба рушди ҳамаҷонибаи насли ҷавон равона гардидааст. Ҷавонон бояд дарк намоянд, ки дониш ва касб сармояи асосии инсон мебошанд. Танҳо тавассути донишомӯзӣ, меҳнат ва рушди доимии зеҳнӣ ҷавонон метавонанд сатҳи зиндагии худро беҳтар намуда, дар рушди давлат саҳми арзанда гузоранд.

         Аз ин рӯ, тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи эҳтиром ба дониш, меҳнати зеҳнӣ ва арзишҳои миллӣ вазифаи муҳими оила, муассисаҳои таълимӣ ва ҷомеа ба ҳисоб меравад.

Мадина Холбутаева,